Το αξίωµα αυτό της αγοράς –ό,τι ο βαθµός χρωµατισµού είναι το «νούµερο ένα» ζητούµενο ποιοτικό χαρακτηριστικό στο µήλο για να κάνει εµπορική καριέρα- και πώς θα επιτευχθεί, αποτελεί µόνιµο πονοκέφαλο για τους µηλοκαλλιεργητές. Τον προβληµατισµό τους, µάλιστα, επέτεινε η απαγόρευση χρήσης της χηµικής ορµόνης, που χρησιµοποιούσαν, προκειµένου να ενισχύουν το κοκκίνισµα, διότι διαπιστώθηκε, σε παρτίδες χυµού µήλου προς εξαγωγή, οι οποίες επιστράφηκαν άρον άρον, ότι το σκεύασµα παρουσιάζει υπολειµµατικότητα.
Η ΕΚΕ (Ένωση Κονσερβοποιών Χυµοποιών Ελλάδος) ζήτησε µε επιστολή της (σ. σ. πριν περίπου ένα χρόνο) περισσότερη προσοχή και οι έµποροι, που παλαιότερα σχεδόν παρότρυναν τους παραγωγούς να κάνουν χρήση της επίµαχης ορµόνης, φέτος, όπως αναφέρεται από γεωπόνους και µηλοκαλλιεργητές, απέφυγαν να το κάνουν όπως «ο διάολος τα λιβάνι».
Ψάχνοντας λύση για κοκκίνισµα
∆ιέξοδο στο διαφαινόµενο αδιέξοδο φαίνεται να δίνει µια καινούρια, καινοτόµα, πρόταση, που έκανε πέρυσι τα πρώτα της δειλά βήµατα, σε πειραµατικές φυτείες και φέτος εξαπλώθηκε σε καίρια παραγωγικά κέντρα σε βόρεια και νότια Ελλάδα (Πέλλα, Καστοριά, Αγιά, Αρκαδία κα), καταγράφοντας πολύ καλά αποτελέσµατα. Πρόκειται για το πρόγραµµα «Stoller», µια συνδυαστική λύση ενός αµερικανικού προϊόντος θρέψης, που αξιοποιεί βόριο, µολυβένιο, ασβέστιο και κάλιο, σε µια φόρµουλα, που επιτυγχάνει την ενίσχυση του έντονου χρώµατος στα µήλα, χωρίς υπολειµµατικότητα.


