Aρτεμισία ή αψινθιά χρησιμοποιείτε και για την παρασκευή του αλκοολικού ποτού αψέντι αλλά και του βερμούτ (vermouth) που είναι η γερμανική ονομασία της αψιθιάς.
![]() |
| artemisia steleriana |
Artemisia absinthium (αρτεμισία ή αψινθιά)
Κωνσταντίνος Θ. Μπουχέλος
Ομότιμος Καθηγητής Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών
Το φυτό
Η αψινθιά (Artemisia absinthium), είναι γνωστή και ως αψιθιά,αγριαψιθιά, απιστιά, πέλινο, πισιδία, λεβιθόχορτο, τραχούρι, δρακόντιο,μελιτίνη, μυρμηγκοβότανο και αβροβότανο. Η ονομασία του προέρχεται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις αρτεμισία, προς τιμήν της Θεάς Αρτέμιδος και αψίνθιον = πικρό.
Πρόκειται για ξηρόφυτο ποώδες πολυετές φυτό που ανήκει στην ΟικογένειαAsteraceae. Ευδοκιμεί στις εύκρατες και θερμές χώρες ως αυτοφυές σε άγονες και βραχώδεις περιοχές. Στην Ελλάδα συναντάμε επτά διαφορετικά είδη αψιθιάς, κυρίως στα ορεινά δάση της Μακεδονίας, της Ηπείρου και της Θεσσαλίας, αλλά και στην Κρήτη. Ανθοφορεί μεταξύ Ιουλίου και Σεπτεμβρίου, φτάνει σε ύψος τα 2 μέτρα και έχει ξυλώδη ρίζα. Θέλει ήλιο και λίγο πότισμα. Ταιριάζει σε βραχόκηπους και παραθαλάσσια φύτευση. Κλαδεύουμε ελαφρά μετά το τέλος της ανθήσεως.
![]() |
| artemisia absinthium |
Το φυτό χρησιμοποιούσαν από τα χρόνια τουΙπποκράτη για την αντιμετώπιση των επιδημιώνκαι σαν έντομο-απωθητικό άρα και ανθελονοσιακό(κουνούπια). Θεωρούσαν ότι δυναμώνει την μνήμηκαι την λογική, βοηθά στους πόνους στους μύες,τις αρθρώσεις και τους συνδετικούς ιστούς, δυναμώνει την όραση, βαθαίνει τον ύπνο. Σε περιόδους επιδημιών χολέρας και πανώλης κρέμαγαν το φυτό στις κατοικίες και κάπνιζαν τους χώρους καίγοντας βλαστούς αψιθιάς. «…όταν ανακατεύεις το μελάνι με έγχυμα αψιθιάς τα ποντίκια δεν αγγίζουν τους παπύρους ...» (Διοσκουρίδης). Τα αποξηραμένα φύλλα του φυτού, όταν τοποθετηθούν στα ρούχα, απωθούν τους σκώρους.




